اعدام، شاخص ترین اهرم سرکوب در ایران






اعدام، شاخص ترین اهرم سرکوب در ایران

سامان ریشه صاحب

بر اساس گزارشات سازمان ملل، ۱۴۲کشور در قانون یا در عمل، اعدام را کنار گذاشته‌اند. سال ٢٠١٩ در کشور آلمان، مسئول حقوق بشری مجلس خواستار لغو اعدام در سراسر جهان شده بود. روز ١٠ اکتبر روز مجازات علیه اعدام ثبت گردیده است ولی ما همچنان نگران کیس بسیار زیادی از فعالین سیاسی و اجتماعی هستیم در داخل ایران که حکم اعدام برای آنها صادر و منتظر چوبه دار هستند.

در سال ۲۰۰۷برای اولین بار، قطعنامه‌های جهانی برای توقف مجازات اعدام در جهان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسیدند و از مجموع ١٩٣ کشور عضو این سازمان، ایران همچنان مجازات اعدام را اجرا می کند. در دنیا حکومت های دیکتاتوری همانند ایران کم نیستند و آنچه کشور ایران را متمایز می کند میزان مقاومت مردمی است. در داخل بیش از چهار دهه مردم در مقابل سرکوب، اعدام، کشتن، زندانی و تبعید شدن مقاومت از خود نشان می دهند و این پیام را به جامعه جهانی میرساند که این رژیم ثبات سیاسی و آینده ای روشن ندارد.

در اعدام های برنامه ریزی شده در ایران، یک روز قبل فردی که قرار است اعدام شود او را به بند تک سلولی می فرستند و در اتاقی متفاوت به متهم اعلام می کنند، هرچند در قانون روال قضایی متفاوت وجود دارد که متهم حق دارد که قبل از اعدام و برای آخرین دیدار با بستگان نزدیک خود ملاقات و دیدار داشته باشد، ولی در سیستم ضد انسانی حکومت اسلامی ایرانبه ندرت اتفاق میافتد.

اگر هم قوه قضایه مدعی آن باشد که متهم قصاص شده باشد، بستگان مقتول یا شاکی باید در صحنه ی اعدام حضور داشته باشند، ولی بسیاری از اعدامها حتی بدون حضور خانواده مقتول انجام می شود و در بسیاری از موارد، ما شاهد آن بوده ایم که پرونده اعدام در دیوان عالی کشور هنوز بسته نشده است ولی به علت شکنجه زیاد، فرد متهم جان می سپارد. برای او سناریویی طراحی می کنند دوباره زیر چوبه دار می برند برای نمایش اعدام و نهایتا مسئولین زندان بعدا اعلام می کنند که اعدام شده، حتی جنازه فرد اعدام شده را نیز تحویل بستگان و خانواده اش نمی دهند و این اوج وحشیگری و خشونت جمهوری اسلامی در مقابل مردم خود است.

جمهوری اسلامی ایران که به کنوانسیون حقوق کودک پیوسته است، ولی حکم اعدام زیر سن ١٨ سال را نیز اجرا می کند. نه تنها در ایران، بلکه در هیچ کدام از کشورهای جهان هیچ مطالعه ای نشان نداده که حکم اعدام اثر بازدارنده درمورد ارتکاب جرم دارد. میزان جرم هیچ ارتباطی با مجازات اعدام یا مجازات خشن ندارد، بلکه فاکتورهای دیگر از جمله مسائل اقتصادی و اجتماعی تعیین کننده هستند.

خیلی از کشورها از اعدام بعنوان ابزار برای ایجاد وحشت در جامعه در واقع یک ابزار سیاسی استفاده می کنند. جمهوری اسلامی هم بیش از هر چیزی از اعدام برای رعب و وحشت جامعه و مردم استفاده می کند. به همین دلیل همیشه در آستانه نزدیک شدن به فصل انتخابات در مقابل رویارویی با جامعه جهانی برای فریب و پوشاندن خود آمار اعدامها را تا حدی متوقف می کنند، چون مشارکت مردم را لازم دارند، ولی در مقابل وقتی نگرانی از اعتصاب و اعتراضات مردمی است متاسفانه آمار اعدامها بالا می رود.

برای جمهوری اسلامی هزینه سیاسی اعدامها بسیار مهم است. یک دهه پیش هیچ کس در مورد اعدام قاچاق مواد مخدر حرفی به میان نمی آورد و ما روزانه شاهد این بودیم که اعدامهای دسته جمعی صورت می گرفتند، چه به صورت علنی چ مخفی. بخاطر فشارهای نهادهای بین الملی و علی الخصوص فعالیت نهادهای مدنی و اجتماعی در داخل ایران به جایی رسید که برای اولین بار در سال ٢٠١٧، بعد از چهار دهه حاکمیت سیاه خود قانونی را به تصویب رسانیدند که هدف آن تنها پائین آوردن آمار اعدامها بود، نه توقف اعدامها، یعنی در جمهوری اسلامی ایران فشارهای بین الملی و فعالیت های مدنی نتوانسته اند تاثیر بسزایی داشته باشند.

در مدت ده سال گذشته، ایران همواره بر سر اعدام نوجوانان تحت فشار بوده، ولی متاسفانه هیچ گونه تاثیری نداشته اند هرچند در قانون مجازات اسلامی هم در سال ١٣٩٢ شمسی ناچار شد در میان کودکان زیر سن ١٥سال و به بالا تفکیک قائل شود، ولی تا کنون ایران تنها کشوری است که کنوانسیون حقوق کودک را امضا کرده ولی همچنان به کودک مجرمان و اعدام آنها ادامه داده.

جمهوری اسلامی هر نوع گرایش به تغییرات و بسیج اجتماعی برای تغییر در سیستم یا امید به گشایش آن که وجود دارد را سرکوب می کند و نمی گذارند چنین موجهایی شکل بگیرند. جمهوری اسلامی برای آنکه به هوادارن خود ثابت کند که در مقابل هر نوع حرکت به قول خودشان ضد نظام مقابله می کنند و اشد مجازات را قائل می شوند و منطق مقاومت و استواری سخنان خود را بفهمانند و به هیچ وجهه اجازه نخواهند داد که قدرتهای بزرگ و اپوزسیون برای آینده کشور تعین تکلیف کنند. حتی می توان این را گفت که مسئولین امنیی و حکومی ایران با این حرکت وحشیانه خود به مخالفین و معترضین می خواهند بگویند که ادامه چنین مسیرهایی راهی به جایی نخواهد برد.

سیاست خامنه ای در طول سالهایی که خود را رهبر جمهوری اسلامی خوانده، همان متُد خودش است که می گوید پیروزی و برد در این است که باید در جامعه رعب و وحشت ایجاد کرد و نباید کوتاه آمد. او فکر می کند اگر عقب نشینی کند در مقابل فشارهای داخلی و خارجی مقدمه ای است برای کوتاه آمدن بیشتر در آینده و نمی خواهد افسانه شکست ناپذیری جمهوری اسلامی ایران را در جامعه جهانی ضعیف و روبه نابودی نشان دهد.

جامعه ایران از این نوع حرکات جمهوری اسلامی هیچ وقت نترسیده است، عقب نشینی برای مردم امکان پذیر نیست، مردم ایران خشمگین تر و متحد تر شده اند، این خشمی که مردم از رژیم جمهوری اسلامی دارند باعث اعتراضات بیشتری شده و خواهد شد.







1395 ‌بار دیده شده‌‌‌‌

PM:02:17:24/12/2021


پربیننده ترین ها